اسب کورد بر طبق نوشته هاي جهانگردان و مورخين از هرودت گرفته تا معاصرين، به اقصي نقاط دنيا انتقال يافته و خون آن در شريانهاي اسبهاي دنيا جريان دارد. اسب كورد از اسبهاي تواناي ارزشمند و پرخون دنيا محسوب گرديده و مبدا و منشا آن کوردستان مي باشد.
معمولاً براي اسب كورد سه تيره مطرح مي گردد كه عبارتند از :
۱- جاف ۲- افشاري ۳- سنجابي
۱- تيره جاف : بيش ترين جمعيت را دارد و بيشتر به رنگ سياه و سفيد بوده و طايفه هاي نگهدارنده در طي زندگي خود اين دو رنگ را انتخاب و نگهداري نموده اند و در سنندج موجود است.
۲- تيره افشاري : دومين جمعيت را دارا مي باشد و عمدتاً كهر و قره كهر مي باشند.
۳- تيره سنجابي : عمدتاً كرنگ و نيله و به ندرت سمند مي باشند ودر منطقه كرمانشاه واسلام آباد و ایلام وجود دارد.
در تاريخچه تكامل این اسب پيدايش اسب كورد را مستقيماً به ۵۰۰ سال قبل از ميلاد مسيح و به اسبهاي معروف نيسايي مرتبط مي دانند.
اسب جاف معمولاً قره كهر مي باشد و به بلندي ، بين ۱۵۰ تا ۱۵۵ سانتي متر ، بدون برجستگي در استخوان بندي سر ، با گردن نيرومند و شانه ها و كپل تنومند.
نمونه بارزي از اسب جاف بر روي سنگ مقبره زانتوس واقع در ليبي ( حدود ۴۸۰ قبل از ميلاد ) نقشبندي شده و نمايشگر ميراث باستاني تيره جاف است.
اسب كورد نه تنها از زيبائي خاص برخوردار است بلكه داراي استقامت بي نهايت مي باشد. اسب نژاد كورد به خصوص در مسابقات چوگان موفق بوده اند و بسياري از اسبهاي كورد در مسابقات پرش و سواري استقامت افتخارات ارزنده كسب كرده اند.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم اردیبهشت ۱۴۰۱ ساعت 20:34 توسط دياکۆ
|
با سلام خدمت شما دوستان عزیز